هندوستان، کشور 72 ملت

  • 2017-01-23 14:34:56

#مذاهب هند |  #اقتصاد هند | #تقسیمات کشوری | #ایالت‌ها  | #آب و هوای هند | #واحد پول هند | #جاذبه های توریستی هند 

 

هند یا هندوستان به نام رسمی جمهوری هندوستان،  کشوری در جنوب آسیا است و پایتخت آن دهلی نو میباشد . 

دومین کشور پر جمعیت (با بیش از 1.2 میلیارد نفر) است که بیشترین  دموکرات ها را در جهان دارد .
این کشور توسط اقیانوس هند در جنوب، دریای عرب در جنوب غربی و خلیج بنگال در جنوب شرقی محدود شده و از مرز زمینی به پاکستان ازشمال غرب،
وبه  چین، نپال، بوتان از سمت شمال شرق؛ وبا  میانمار (برمه) و بنگلادش از شرق در ارتباط است .
هند در مجاورت سریلانکا و مالدیو است و با تایلند و اندونزی از طریق مرز دریایی  خود که  جزایرآندامان و نیکوبارمیباشند در ارتباط است  . 
از  دیگر شهرهای بزرگ هند میتوان به بمبئی، کلکته، چنای، بنگلور، حیدرآباد و احمدآباد اشاره کرد .
دره ایندوس جزء  با تمدن ترین و باستانی ترین مناطق هند از نظر تجاری ، تاریخی و امپراتوریهای وسیع میباشد .
شبه قاره هند قدمتی طولانی در تجارت و فرهنگ  را دارد و از این نظر بسیار تاریخی شناخته شده است .
جغرافیای هند بسیار متنوع است و شامل بیابان، کوهستان، دشت، تپه و فلات می‌شود.

 

 

مذاهب هند :

چهار مذهب وآیین هندو، بودا، جین و سیک از  هند سرچشمه میگیرند . 

 

 

با وارد شدن  زرتشتی، یهودیت، مسیحیت و اسلام در هزاره اول میلادی ، این مذاهب نیز در شکل دادن فرهنگ های گوناگون در منطقه نقش داشتند .

 

 

حاکمیت کشور هند از اوایل قرن 18 به دست بریتانیا شرق بود  ودر سال 1857 پس از شورش هند به طور مستقیم توسط انگلستان اداره می شد، که پس از مبارزه غیر خشونت آمیز مهاتما گاندی و مقاومت های او در سال 1947  ، هند به یک کشور مستقل تبدیل شد . 

 

اقتصاد هند :


در سال 2015، هفتمین اقتصاد جهان از طریق  تولید ناخالص داخلی و در سال 1991 سومین اقتصاد جهان از نظر برابری قدرت خرید تحت  اصلاحات اقتصادی مبتنی بر بازار شد .

 

 

 هند یکی از اقتصادهای بزرگ در حال رشد و یک کشور تازه صنعتی شده میباشد ولی با این حال، همچنان با  چالش های فقر، فساد، سوء تغذیه و بهداشت و درمان عمومی ناکافی روبروست .
دولت هند سومین ارتش دائمی در جهان از نظر سلاح های هسته ای و رتبه ششم در هزینه های نظامی میان کشورهای قدرت منطقه را دارد  

 

تقسیمات کشوری 

 

جمهوری هند یک  قانون اساسی فدرال تحت یک نظام پارلمانی است و متشکل از 29 ایالت و 7 ناحیه بهم پیوسته است . 



ایالت‌ها  


1.    آندرا پرادش
2.    آروناچال پرادش
3.    آسام
4.    بیهار
5.    چاتیسگر
6.    گوآ
7.    گجرات
8.    هاریانا
9.    هیماچال پرادش
10.    جامو و کشمیر
11.    جارکاند
12.    کارناتاکا
13.    کرالا
14.    مادایا پرادش
15.    ماهاراشترا
16.    مانی‌پور
17.    مگالایا
18.    میزورام
19.    ناگالند
20.    اودیسا
21.    پنجاب
22.    راجستان
23.    سیکیم
24.    تامیل نادو
25.    تریپورا
26.    اوتار پرادش
27.    اوتارانچاند
28.    بنگال غربی
29.    تلانگانا

 

 

هند یک جامعه کثرت گرا، چند زبانه و چند قومی است و نیز درآن  حیات وحش متنوع در انواع زیستگاه های مختلف ، حفاظت می شود .

 

 

با توجه به  ۸۰۰ سال تسلط فارسی‌زبانان یا ایرانیان بر هند، این کشور از فرهنگ ایران و زبان فارسی تأثیر بسیار زیادی را پذیرفته‌است. زبان فارسی در دورهٔ غزنویان به هند راه یافت و با فرمانروایی دودمان گورکانیان هند زبان رسمی شد. زبان فارسی هند شاعران بزرگی چون بیدل دهلوی، و امیر خسرو دهلوی و دستگاه شعری به  سبک هندی را در خود پرورش داد . زبان فارسی تأثیر بسزایی بر زبان‌های هند به‌ویژه زبان اردو گذاشته‌است. زبان فارسی پیش از آنکه هند مستعمره انگلستان شود در سده ۱۹ میلادی دومین زبان رسمی این کشور و زبان فرهنگی و علمی به‌شمار می‌رفت.

 


 

آب و هوای هند

 

آب و هوای این کشور از گرمسیری در جنوب تا آب و هوای معتدل در شمال متغیر و بسیار متنوع است و از کوهستان‌های همیشه پوشیده از برف هیمالیا تا منطقه گرمسیری در میانه و جنوب و کویر خشک غرب این کشور را دربر می‌گیرد.
چهار فصل هند شامل:  سرد وخشک از ماه دسامبر تا فوریه، گرم و خشک از ماه مارس تا مه، فصل بارش از ماه ژوئن تا سپتامبر و معتدل در ماه‌های اکتبر و نوامبر است. به طور میانگین ۱۰۰۰ تا۱۵۰۰ میلیمتر بارش باران در سال، تقریباً سراسر هند را دربر می‌گیرد که این مقدار به ۲۵۰۰ میلیمتر در سواحل و ناحیه شمال شرقی هند می‌رسد
 میانگین بارندگی سالانه در بنگال غربی به بیش از ۱۱۱هزار میلیمتر در سال می‌رسد .

 


 

واحد پول هند 


واحد پول رسمی این کشور روپیه هند است که اجزاء آن پیسه (یک صدم روپیه) می‌باشد. برابری یک دلار آمریکا با پول هند بین ۴۳ تا ۴۷ روپیه در نوسان است.

 

جاذبه های توریستی هند  

 

بندر گوا :

گوا (کونکانی: गोंय مراتی:गोवा پرتغالی: Goa) شهری بندری و یک ایالت در حاشیه جنوب غربی هندوستان  میباشد .گوا شامل بندر گوا و شهر گوای کهنه  در فاصله حدوداً ۴۰۰ کیلومتری آن می‌باشد .
طبیعت گوا با تپه‌های بسیار سبز در کنار رودهای فراخ با کشتزارهای برنج، نخل‌های فراوان و سایر درختان گرمسیری جلوه بسیار زیبایی دارد. وسیع‌ترین سواحل و مراکز تفریحی ساحلی هند در گوا قرار دارد سواحل گوا پهناور بوده و آفتابی درخشان و زیبا دارد. ۴۵۱ سال حکومت پرتغال بر این منطقه،  باعث شده که تمام شهرها و حتی روستاهای گوا فرهنگی خاص داشته باشند
بندر گوا منطقه بسیار زیبایی است که سواحل شنی وسیع، زیبا، آرام و لذت بخشی دارد.

 


 

گجرات :

گُجَرات به زبان گجراتی: ગુજરાત) ایالتی در غرب هندوستان است.
مساحت آن ۱۹۶٬۰۲۴ کیلومتر مربع و طبق سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت این ایالت ۵۰٬۶۷۱٬۰۱۷ نفر بوده‌است.
گجرات صنعتی‌ترین منطقه در کشور هند میباشد : ۱۹٫۸ درصد کل تولیدات صنعتی هند از این ایالت است. همچنین ۱۰ درصد محصولات معدنی، ۲۰ درصد صادرات، ۲۵ درصد تولید منسوجات، ۴۰ درصد تولیدات دارویی، ۴۷ درصد تولیدات پتروشیمی از این ایالت است.
 یکی از مراکز مهم زرتشتیان یا پارسیان هند ، گجرات میباشد .

 

 


هیماچال پرادش :

 

به زبان هندی : हिमाचल प्रदेश یکی از ایالات های شمال غربی کشور هند است.

مرکز این ایالت شهر شیملا است.

معنی لغوی  نام این ایالت «سرزمین کوه‌های برفی» است. نام این منطقه در قدیم دِوا بومی (به معنی سرزمین خدا) بود.

حضور آریاییان  در این منطقه به پیش از دوره ریگ ودا می‌رسد.

 


 

جامو و کشمیر:

جامو و کشمیر  ایالتی در شمال غربی هندوستان است و مرکز تابستانی این ایالت شهر سرینگار و مرکز زمستانی آن شهر جامو است.
بیشتر خاک این ایالت در رشته کوه‌های هیمالایا قرار گرفته است .
ایالت جامو و کشمیر به 3 ناحیه تقسیم می‌شود: جامو، دره کشمیر و لِداخ. این ایالت دارای جاذبه‌های گردشگری زیادی میباشد .
به «دره کشمیر» به سبب دورنماهای زیبا و رشته‌کوه‌های شگفت انگیز ، بهشت روی زمین گفته می‌شود .

 


«جامو» به «محل معابد جذاب» معروف است که همه ساله صدها هزار زائر هندو آن‌ها را زیارت می‌کنند. 

 

«لداخ» نیز به سبب کوه‌های دور از دسترس و زیبا و همچنین فرهنگ بودایی به تبت  کوچک» شهره است.

 


 

جارکند :

جارکند یا جارخند  هندی: झारखंड انگلیسی: Jharkhand اردو: جهارکهنڈ ) ایالتی در شرق کشور هندوستان است.
این ایالت در ۱۵ نوامبر سال ۲۰۰۰ از بخش جنوبی ایالت بیهار جداشد و اکنون از شمال با این ایالت، از غرب با اوتار پرادش و چتیسگر، از جنوب با اوریسا و از شرق با بنگال غربی هم مرز است .

 

 

مساحت آن ۷۴.۶۷۷ کیلومتر مربع میباشد و شهر رانچی پایتخت این ایالت است.

 


کارناتاکا :

کارناتاکا (کانارا:ಕನಾ೯ಟಕ) یکی از ایالت‌های جنوبی کشور هند است. مرکز این ایالت شهر بنگالورو (یا همان بنگلور) است .

 


 بنگالورو شهری با جمعیت حدودأ ۶ میلیونی در کشور هندوستان است.
 بسیاری از مردم این ایالت به زبان کانارا گویش می‌کنند. 

 

 

این ایالت در گذشته  بنام ایالت میسور بوده   که در سال ۱۹۷۳۳ بطور رسمی به کارناتاکا تغییر نام پیدا  کرد .

 

 

کرالا :

کِرالا (به زبان مالایالم: കേരളം) ایالتی در جنوب کشور هند است که خط ساحلی طولانی و زیبایی با دریای عرب دارد.

 

 

مساحت کرالا در حدود 38،863 کیلومتر مربع میباشد و آب و هوای گرمسیری دارد .
لباس مورد علاقه مردم کرالا از کتان سفید میباشد .

 


طولانی ترین رودخانه آن Bharathapuza و تنها دولتی در هند که نرخ با سوادی 100 در صد میباشد .
فیل های آسیای آن معروف میباشند و جز فرهنگ آن محسوب میشوند .
 

 

 

مرکز آن شهر تریواندروم است.
از دیگر شهرهای بزرگ این ایالت کوچی و کوزیکود هستند  . زبان رایج کرالا زبان مالایالم از قوم دراویدی است.

 

 

مهاراشترا :

 

مَهاراشترا (به مراتی: महाराष्ट्र) یکی از ایالات کشور هند است.

مرکز این ایالت شهر مومبای (بمبئی)، یکی از مهمترین و پرجمعیت‌ترین شهرهای هند است.

واژه «مهاراشترا» از لغت Rathi مشتق و به معنای رانندگان ارابه‌های جنگی بوده که به آنها مهاراتیس می‌گفتند .

 

 

این ایالت سومین ایالت بزرگ هند است و از نظر جمعیت پس از اوتار پرادش دومین ایالت به‌شمار می‌آید.

درآمد سرانه در این ایالت ۶۰ درصد بالاتر از میانگین ملی است .

 

 

شهر نظامی و دانشجویی پونا در این ایالت می‌باشد. در این ایالت تعداد زیادی از دانشجویان ایرانی و ایرانیان مقیم در هند زندگی می‌کنند. همچنین اغلب پارسیان هند در این ایالت مستقر هستند.

 

 

مگالایا :

 

مگالایا به نگلیسی Meghalaya :    یکی از ایالت‌های شمال شرق کشور  هند  که جمعیتی در حدود ۲ میلیون نفر در آن زندگی می‌کنند و در هسایگی ایالت آسام میباشد .

 

 

مناطق سرسبز و کوهستانی بسیاری دارد و مردم آن آب و هوای نسبتاً سردی را در طول سال سپری  می‌کنند.

مرکز این ایالت شهر شیلانگ ست.

بسیاری از مردم این ایالت به زبان خسی  گویش می‌کنند.

 


میزورام :

میزورام ایالتی است در شمال شرقی هند که یکی از هفت ایالت خواهر هندوستان است و مرکز این ایالت شهر ایزوال میباشد .

 

 

این ایالت با ایالت‌های تریپورا، آسام، مانیپور همسایه بوده و با  بنگلادش و میانمار مرز مشترک دارد.

در سال ۲۰۰۱ جمعیت این ایالت ۸۸۸.۵۷۳ بوده و نرخ باسوادی ۸۸.۴۹٪ است  که دومین ایالت هند از این نظر به حساب می‌آید.

 

 

ناگالند :

 

 

یکی از ایالت‌های شمال شرقی هند میباشد .

مرکز این ایالت ، شهر کوهیما  است و بزرگ‌ترین شهر آن دیماپور میباشد .

 

 

حدودأ % 84 از مردم ناگالند از تیره‌های ناگا هستند که گویش آنها به زبان‌هایی از خانواده چینی-تبتی است .

 

 

بخاطر جنبش جدایی‌خواهی ناگالند و همچنین سرکوب آن از سوی دولت هند ، از سال ۱۹۴۷ که هند مستقل شده تا کنون، ۲۵ هزار نفر قربانی داشته است .

 

اودیسا :

 

اودیسا یا اوریسا ایالتی در شرق کشور هندوستان در کنار خلیج بنگال است.
نام امروزی منطقه‌ای باستانی که کالینگا نامیده می‌شد اودیسا میباشد  و مرکز آن بوبانسور می‌باشد.

 

 

 که آشوک امپراتور سلسله موریا ۲۶۱ سال پیش از میلاد به آنجا حمله کرد.

 

 

از نظر وسعت  اودیسا نوزدهمین ایالت بزرگ هند و از نظر کثرت جمعیت  یازدهمین  است .


راجستان :

راجستان (به هندی: राजस्थान)  بزرگ‌ترین ایالت هندوستان که به سرزمین پادشاهان شناخته شده و در گذشته راجپوتانا خوانده می‌ش و در شمال غربی هند واقع شده. 
در غرب آن پاکستان، در جنوب غربی آن گجرات، در جنوب شرقی آن مادیا پرادش، در شمال شرقی آن اوتار پرادش و هاریانا و در شمال آنپنجاب قرار دارد.
مساحت راجستان ۳۴۲٬۲۳۹ کیلومتر مربع و مرکز آن شهر جایپور است.

 

بیابان تار گسترهٔ خیلی زیادی  از این ایالت را پوشانده است.

 

 

منطقه راجستان از ۲۵۰۰ سال پیش از میلاد و حتی پیش از آن مسکونی بوده‌است.

قبایل بهیل و مینا را نخستین ساکنان این منطقه می‌دانند. آریائیان در حدود ۱۴۰۰ پیش از میلاد به راجستان آمدند و با پس راندن بومیان پیشین به سوی جنوب، برای همیشه در راجستان   ماندند .

پشتونها، ترکها، ایرانی‌ها و مغولها نیز بعدها به این منطقه آمدند و با مردمان آن آمیختند.

 


اوتار پرادش :

اوتار پرادش به هندی: उत्तर प्रदेश یکی از ایالت‌های شمالی کشور هندوستان است جمعیتی آن بیش از۱۹۰ میلیون نفر است
مساحت این ایالت ۲۳۸۵۶۶ کیلومتر مربع است و در شمال هند واقع شده.
این ایالت در میان ایالت‌های اوتارانچال، هیماچال پرادش، هاریانا، دهلی، راجستان، مادایا پرادش، چاتیسگر، جارکاند و بیهار قرار دارد .

 

 

شهر لکنو مرکز آن و بزرگترین شهر آن کانپور است که به‌عنوان مرکز مالی و صنعتی آن به‌شمار می‌رود.
مرتفع‌ترین شهر این ایالت الله‌آباد است و شهرهایی تاریخیی چون  آگرا و بنارس در آن وجود دارند که این ایالت را به یکی از قطب‌های مهم توریستی هند تبدیل کرده‌است. 
اوتارپرادش دارای پیشینه ی تاریخی است و بخشهایی از این سرزمین مورد احترام هندوان و بوداییان است. نفوذ اسلام در اوتارپرادش به سده‌های قبل از ۶ق/۱۲م بازمی‌گردد.
در دوره سلاطین دهلی و گورکانیان، اوتارپرادش تحت سلطه ی آنها قرار گرفت و آثار و بقایای این دوره در جاهای مختلف این ایالت باقی است.

 

 

ایالت اوتارپرادش دارای رودخانه‌های پرآب و زمین حاصل‌خیز، و از مراکز کشاورزی هند است. برخی از تولیدات کشاورزی اوتارپرادش عبارتند از: برنج، گندم، سیب‌زمینی، نیشکر، توتون و پنبه. تولیدات صنعتی اوتارپرادش کاغذ، توتون، نساجی و چرم‌سازی است و از این میان، صنعت چرم‌سازی دارای اهمیت بسیاراست.

 

 

قُطُب منار :

 

قُطُب منار مناره‌ای است در دهلی پایتخت هندوستان که ۷۲/۵ متر ارتفاع دارد و بلندترین بنای آجری دنیاست.

 

 

این مناره بزرگ از مرمر و سنگهای سرخ ساخته شده و به دستور سلطان معزالدین غوری از سلسله غوریان و توسط غلام ترک و سپهسالار او قطب‌الدین ایبک، که بعدها به پادشاهی رسید، در ۱۱۹۹ میلادی بنیان‌گذاری شده و بعد توسط داماد او شمس‌الدین التتمش در ۱۲۳۰ م کامل شد و سپس به‌وسیله فیروزشاه تغلق در سال ۱۳۱۶ م به پایان رسید. در سال ۱۳۶۸ م این بنا به‌وسیله رعد و برق صدمه دید که توسط فیروزشاه و اسکندر لودیدوباره مرمت شد .

قُطُب منار به تقلید از «منار جام» افغانستان، ساخته شد و به پنج طبقه تقسیم شده‌است که در فاصلهٔ هر دو طبقه، ایوان مدوری به‌صورت کمربند آن را دربر گرفته‌است. هر طبقه کتیبه‌هائی دارد که موتونی از آیات قرآن و اسامی قطب‌الدین ایبک، محمد بن سام و دیگر پادشاهان و امرا را شامل می‌شود. 

 

 

قُطُب منار یکی از اولین و برجسته‌ترین نمونه‌های معماری هندو-اسلامی است که همراه با چندین سازه باستانی و قرون‌وسطایی و خرابهٔ دیگر «مجموعهٔ قُطُب» را در دهلی تشکیل می‌دهد. این بنا در نزدیکی ایستگاه مترو در دهلی نو است .
این بنای عظیم در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده و هر ساله گردشگران بسیاری را جذب و چشم هر بیننده‌ای را به خود خیره می‌کند. پیش از این امکان بازدید از داخل منار بود  ولی اکنون پس از چند خودکشی، ورود به داخل منار و بالارفتن از آن برای عموم ممنوع شده‌است.

 

 

مزار مهاتما گاندی ( راج گت) : 

رهبر سیاسی و معنوی هندی‌ها بود که ملت هند را برای آزادی از استعمار امپراتوری بریتانیا رهبری کرد. او در طول زندگیش به هیچ عنوان برای رسیدن به مقاصدش از ترور و خشونت استفاده نکرد . 
 فلسفهٔ بی‌خشونتی گاندی که خود نام ساتیاگراها (در سانسکریت به معنای تلاش و کوشش برای رسیدن به حقیقت است ،  روی بسیاری از جنبش‌های مقاومت بدون خشونت در سراسر جهان و تا امروز تأثیر گذاشته ‌است.

 


کاخ ریاست جمهوری راشتراپاتی بهاوان  و مغول گاردن :

کاخ ریاست جمهوری هند راشتراپاتی بهاوان از اماکن تاریخی و دیدنی دهلی  میباشد که در غرب میدان مرکزی دهلی نو که دروازه هند در میان آن قرار گرفته، واقع شده است .
  کاخ ریاست جمهوری دارای تالارهای بزرگ و ۳۴۰ اتاق است. 

 

 

باغ زیبا آن که  مغول گاردن نام دارد  در انتهای  غربی محوطه این کاخ قرار دارد که سالی یک ماه، بازدید عموم از آن آزاد است.
در مجموعه بزرگ کاخ ریاست جمهوری  دهلی دفتر نخست وزیر و وزارت خارجه معروف به ساوت بلاک South Block) در حاشیه شرقی و ساختمان مدورمجلس هند نیز در حاشیه شمال شرقی این کاخ واقع شده‌است. 
این مجموعه، بخش اصلی از معماری انگلیسی دهلی‌نو است.سالن معروف آشوکا در طبقه دوم این کاخ قرار دارد که محل برگزاری رسمی‌ترین برنامه‌های رئیس جمهور هندوستان است و سقف این سالن و حاشیه فوقانی دیواره‌های آن به مساحتی بیش از ۷۵۰ متر مربع، تماماً با نقاشیهای ایرانی و اشعار فارسی پوشیده شده‌است.

 


مسجد جامع دهلی :

 

 

مسجد جامع دهلی یا جامع مسجد یا مسجد جهان‌نما، از مهمترین مساجد هندوستان  میباشد و بزرگترین و زیباترین مساجد عالم اسلام تا اواخر قرون بیستم بوده است

ابن بطوطه در سفرنامه خود این مسجد را به عنوان بزرگترین مسجد جهان توصیف واز نوادر روزگار دانسته است. 

 

 

حیاط بیرونی مسجد از ماسه سنگ قرمز و دیوارها از سنگ قرمز و مرمر سیاه و سفید ساخته شده و دارای دو منار و سه گنبد مرمرین اصلی و چند گنبد و مناره کوچکتر می‌باشد
 بنا بر نوشته کتاب نقش پارسی بر احجار هند مسجد جامع دهلی بین سال‌های ۱۶۵۰ تا ۱۶۵۶ میلادی/ ۱۰۶۰تا ۱۰۶۶ هجری قمری به دستور شاه جهان پنجمین امپراتور گورکانی هند و سازنده تاج محل ساخته شده‌ و روز عید فطر 10666 ق مورد بهره برداری قرار گرفته است. این مسجد روبروی قلعه سرخ، در دهلی قدیم قرار دارد و یکی از مراکز مهم مسلمانان در هند به شمار می‌رود.

 

 

 طرح طبقات مسجد جامع شباهت زیادی  به موتی مسجد یا  مسجد مروارید در آگرا شباهت دارد .
مسجد جامع بزرگتر از آن بوده و دارای دو طبقه است. قسمت اعظم این مسجد به علت وسعت زیربنایی که شاه‌جهان برای آن برگزید بعدها به آن اضافه شد .
امروزه از پله‌های خارجی مسجد برای جایگیری دکه‌های غذایی و فروشگاه‌ها هنرمندان خیابانی مورد استفاده قرار می‌گیرد. هنگام عصر در شرقی مسجد به بازار فروش مرغ و ماکیان تبدیل می‌شود.
پیش از جنگ ۱۸۵۷ استقلال هندوستان نزدیک در جنوبی مسجد یک مدرسه اسلامی قرار داشت که طی جنگ استقلال هندوستان کاملا تخریب شد. بازار بزرگ چندی چوک به معنای میدان نقره در قسمت شمالی این مجسد قرار داشت که توسط جهان آرا بیگم دختر شاه جهان ساخته شد و یادآور هنر و تمدن عصر گورکانیان هند است.

 

 

قلعه سرخ (رد فورت یا لال قلعه ) :

 

 

 

قلعه سرخ (رد فورت یا لال قلعه Red Fort or Lal Qila) بزرگترین مرکز جلب گردشگران در شهر دهلی هندوستان است. 

لال در زبان هندی به معنی قرمز است.

 

 

 

دستور احداث این قلعه را  پنجمین امپراتور مغول یا امپراتور گورکانی، شاه جهان ، وقتی که پایتخت خود را از اگرا به دهلی تغییر داد، صادر کرد.

ساخت آن نه سال به طول انجامید و در سال ۱۶۴۸ تکمیل شد.

 

این قلعه در کنار رود یامونا قرار دارد و به شکل یک هشت ضلعی نامنظم و که به وسیله دیواری از سنگهای قرمز رنگ محصور گشته که طول آن ۵/۲ کیلومتر و ارتفاع آن از ۱۶ تا ۳۳ متر متغیر است.

 

 

 

لطفا نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

CAPTCHA Image

نظرات